General Leonid Ivašov je bio zapovjednik štaba ruskih oružanih snaga u vrijeme kada su se desili napadi od 11/9, 2001. Ovaj general koji je doživljavao događaje iznutra, nudi analizu koja je mnogo drugačija od one njegovih američkih kolega. Kao što je uradio i tokom konferencije Osovina za mir 2005, on objašnjava da međunarodni terorizam ne postoji i da su napadi od 11/9 bili naštimani. Ono što mi vidimo jeste manipulacija velikih sila; ovaj terorizam bez njih ne bi postojao.

 

Kao što trenutna situacija pokazuje, terorizam niče tamo gdje se povečaju kontradikcije, gdje dolazi do promjene društvenih odnosa ili smjene režima, gdje vlada politička, ekonomska ili socijalna nestabilnost, gdje nastupi moralna dekadenca, gdje trijumfuje cinizam i nihilizam, gdje su grijesi legalizovani i šire se zločini.

 

Globalizacija je ta koja stvara uslove za širenje ovoga  ekstremno opasnog fenomena. I u ovom kontekstu se danas dizajnira nova geostrateška mapa svijeta, svjetski resursi se redistribuiraju, granice nestaju, međunarodni zakon je rastrgan u komadiće i totalno izbačen iz upotrebe, kulturni identiteti se brišu, duhovni život postaje sve siromašniji…

 

Analiza suštine procesa globalizacije, vojne i političke doktrine SAD-a i drugih zemalja, pokazuje da terorizam doprinosi svjetskoj dominaciji  visokorazvijenijih država i njihovim oligarhijama, te pokornosti ostalih tim državama.Ovo znači da terorizam nije nešto odvojeno od svjetske politike nego upravo suprotno, on je njen instrument, sa zadatkom formiranja unipolarnog svijeta sa velikim svjetskim centrima, sa izgovorom da se izbrišu granice i da se uspostavi vladavina nove svjetske elite i novog svjetskog poretka. Upravo ova elita stvara i predstavlja ključni element u stvaranju svjetskog terorizma, ona je glavni ideolog i „godfather“ svjetskog terorizma.

Glavna meta te elite jeste historijska, kulturalna, tradicionalna i prirodna realnost; postojeći sistem odnosa među državama; svjetski nacionalni i državni zakoni ljudske civilizacije i nacionalni identiteti.

 

Današnji međunarodni terorizam je fenomen koji kombinuje upotrebu terorizma od država i nedržavnih političkih struktura sa ciljem postizanja svojih političkih ciljeva kroz zastrašivanje ljudi, psihološku i socijalnu destabilizaciju, eliminaciju svakog otpora unutar organizacija moći i stvaranje povoljnih uslova za manipulaciju  politike drugih zemalja i utjecanje na ponašanje ljudi u tim zemljama.

 

Terorizam je oružje koje se koristi u jednom novom obliku ratovanja.U isto vrijeme, međunarodni terorizam, u saradnji sa medijima, postaje stvaratelj i oblikovatelj globalnih procesa.Preciznije rečeno simbioza između medija i terora je ta koja dozvoljava mjenjanje međunarodne politike i postojeće realnosti.

 
U ovom kontekstu, ako analiziramo ono što se dogodilo 11.septembra 2001. godine u SAD-u, možemo doći do sljedećih zaključaka:

 

   1. Organizatori tih napada su bili politički i poslovni krugovi koji su htjeli destabilizirati postojeći svjetski poredak i koji su imali interesa u finansiranju cijele operacije.Politička koncepcija ovih akcija je sazrijela ondje gdje su se tenzije podigle i pojavile se u administraciji finansijskih i drugih tipova resursa. Mi moramo vidjeti da su razlozi za napad podudarni sa interesima velikog kapitala  na globalnom i internacionalnom nivou, u krugovima koji nisu bili zadovoljni sa ritmom globalizacijskih procesa niti pravcem u kojem su oni išli.

           Za razliku od tradicionalnih ratova, čije koncepcije određuju generali političari,oligarsi (veliki finasijski i industrijski konglomerati) i političari su bili ti koji su to ovaj put odradili.

 

2.    Samo tajne službe i njihovi sadašnji šefovi-ili oni koji su umirovljeni, ali još uvijek imaju uticaja u državnim službama- imaju sposobnost da isplaniraju, organiziraju i izvedu operaciju  kao što je bila ona 11.septembra. Generalno, tajne službe stvaraju, finansiraju i kontroliraju ekstremističke organizacije. Bez podrške tajnih službi, ove organizacije ne mogu postojati-ostavljene same one ne mogu izvesti ovakve operacije u zemljama koje su tako dobro zaštićene.

 

   1. Osama bin Laden i Al Qaida ne mogu biti organizatori niti izvođači napada 11.septembra. Oni nemaju neophodnu i dovoljno jaku organizaciju, resurse niti vođe.Zato, tim profesionalaca je odradio posao, a arapske kamikaze su bile samo maska za operaciju. Događaji 11. septembra promijenili su tok događaja u svijetu u korist transnacionalnih mafijaških i međunarodnih moćnika; to su oni koji se nadaju da će da uspostave kontrolu nad svjetskim prirodnim resursima, svjetskim informatičkim mrežama i finansijskim strujanjima.Ova operacija je takođe izbacila u prvi plan američku ekonomsku i političku elitu kojoj je upravo i cilj-svjetska dominacija.

 

Upotreba termina „međunarodni terorizam“ ima sljedeće ciljeve:

 

-sakriti prave ciljeve snaga koje su raspoređene po cijelom svijetu, a kojima je cilj borba za dominaciju i kontrolu;

 

-okretanje  od zahtjeva naroda  ka borbi protiv nevidljivig neprijatelja za nedefinirane ciljeve,

uništavanje osnovnih internacionalnih normi i mijenjanje koncepta pojmova kao što su: agresija, državni terorizam, diktatura ili pokreti za nacionalno ili narodno oslobođenje;

 

-oduzimanje narodu njihovog legalnog prava da se bore protiv agresije ili da se bore protiv djelovanja stranih obavještajnih službi;

 

-ustanovljavanje principa odricanja od nacionalnih interesa, transformiranje ciljeva dajući prioritet vojsci i „ratu protiv terora“, kršeći logiku vojnih saveza na uštrb ujedinjavanja snaga u jednoj anti-terorističkoj koaliciji;

 

– rješavanje ekonomskih problema kroz vojna pravila koristeći „rat protiv terorizma“ kao izgovor.

 

Radi uspješne borbe protiv internacionalnog terorizma neophodno je poduzeti sljedeće korake:

 

-potvrditi pred  Generalnom skupštinomUN-a osnovne principe povelja UN-a i međunarodnih zakona kao principe i pravila kojih se sve države moraju pridržavati;

 

-stvoriti geostratešku organizaciju (možda inspirisanu od strane Šangaja a koja bi uključivala Rusiju, Kinu, Kazahstan, Uzbekistan, Kirgistan i Tadžikistan) sa setom pravila koja su različita od onih iz Atlanske povelje; da se izgradi strategija razvoja država, međunarodni sistem sigurnosti, drugi i drugačiji ekonomski model;

 

-da se organizuje, pod okriljem UN-a, naučna elita da bi se stvorile i promovirale nove filozofske koncepcije o „ljudskom biću“ u 21. stoljeću;

 

-da se organizuje interakcija između dominantnih religija u svijetu, a radi stabilnosti i ljudskog razvoja, sigurnosti i međusobnog potpomaganja.

 

General Leonid Ivashov je potpredsjednik Akademije za geopolitiku. Bio je šef odjela za geopolitiku za vrijeme SSSR-a, koje je nalazilo u okviru Ministarstva odbrane, sekretar Vijeća ministara odbrane u CIS-u (zajednici država nastaloj poslije padas SSSR-a), šef Odjela za vojnu kooperaciju u ruskom Ministarstvu odbrane itd, itd.

 

Preuzeto sa VoltaireNet

 

Preveo CrniLeptir

 

Dodatak ( iz knjige „Hegemony or survival” Noama Chomskog, preveo Halil Senusija):

 

Februara 1962, vrhovna komanda američke vojske je odobrila plan, još ekstremniji od Shlesingerovog: upotrijebiti „tajne načine… da se Castro namami ili isprovocira, ili neki njegov neobuzdani podređeni, u otvorenu neprijateljsku akciju protiv SAD-a; reakciju koja će prema tome opravdati SAD da se ne samo osvete nego i unište Castra brzinom, snagom i odlučnošću.” (Tim Weiner, New York Times, 13. Oktobar 2002, citirajući memorandum iz 1962.; citirano takođe u Boston Globe, 30. Januara 1998, od AP).

Leave a Reply

*

captcha *